Rumianek lekarski

Rumianek lekarski, nazywany także rumiankiem pospolitym, lekarskim, pachnącym lub zwykłym (Chamomilla recutita, synonim Matricaria chamomilla) jest jednym z najstarszych i najczęściej używanych ziół kosmetycznych. Silnie aromatyczna roślina, o białych płatkach i żółtym środku porasta łąki, przydroża i nieużytki rolne niemal całej Europy, szerokich połaci Azji, Ameryki Północnej i Australii. Dla celów kosmetycznych używa się koszyczków kwiatowych (kwiatostanów) zbieranych w początkach kwitnienia.

Zastosowanie w kosmetyce

Rumianek przeżywa swój prawdziwy rozkwit. Wyjątkowo bogaty skład chemiczny oraz wszechstronne działanie sprawia, że zapotrzebowanie na kwiat rumianku jest duże i stale wzrasta. Stosowany zewnętrznie w formie przemywań, kompresów i kąpieli łagodzi ból, zaczerwienienia i świąd towarzyszący chorobom skórnym. Jest częstym składnikiem toników, kremów, lotionów, szamponów i preparatów do pielęgnacji i rozjaśniania włosów.

Rumianek działa przeciwzapalnie, dezynfekująco i antyseptycznie. Stosowany jest dla złagodzenia stanów zapalnych i ropnych skóry oraz błon śluzowych, przy egzemach, oparzeniach, odleżynach, odmrożeniach, łupieżu, łojotoku, trądziku, łuszczycy oraz oparzeniach termicznych i słonecznych I i II stopnia. Przyspiesza gojenie się wrzodów.

Podstawowe związki czynne

Najważniejszym związkiem czynnym zawartym w rumianku jest olejek eteryczny (0,3-1,3%), a w nim: chamazulen (6-18%), α-bisabolol i jego tlenki (25-50%), spiroeter, beta-farnzen, mircen, kadinen i inne. Kolejną grupą związków zawartych w koszyczkach rumianku są flawonoidy (apigenina, luteolina, kwercetyna), kumaryny (umbeliferon – naturalny filtr słoneczny), śluzy, cholina i karotenoidy.

Hydrolat rumiankowy

Hydrolat rumiankowy powstaje w procesie destylacji świeżych roślin parą wodną. Charakteryzuje się delikatnym, świeżym zapachem. Idealny dla każdego rodzaju skóry, w tym skóry wrażliwej, z rozszerzonymi naczynkami. Z uwagi na silne działanie przeciwzapalne, antyseptyczne oraz przyspieszające gojenie polecany szczególnie do cery zanieczyszczonej, ze zmianami trądzikowymi.

Hydrolat rumiankowy możemy stosować bezpośrednio na skórę, jako ziołowy tonik, odświeżająca mgiełka, woda po goleniu lub chłodzący kompres. Poprawia kondycję i wygląd skóry. Łagodzi stany zapalne i podrażnienia. Zmniejsza zaczerwienienia, szorstkość oraz łuszczenie się skóry. Nawilża.

Stosowanie rumianku

Kąpiel rumiankowa

250g kwiatów rumianku zalać wrzątkiem. Po 20 minutach wywar przecedzić i wlać do napełnionej wodą wanny. Ciepła kąpiel powinna trwać 10 – 20 minut.

Ziołowa kąpiel w rumianku działa łagodząco, zmniejsza swędzenie skóry (pokrzywka), odświeża i relaksuje.

Okład z rumianku

1/2 szklanki suszonego, sproszkowanego rumianku zalać 1,5 szklanki wody. Gotować pod przykryciem przez 15 minut. Gazę zamoczyć w przestudzonym naparze i przykryć nią twarz (8-10 min).

Okład z rumianku to idealne rozwiązanie dla cery naczynkowej. Uspokaja skórę, zmniejsza rumień, łagodzi zaczerwienienia i podrażnienia.

Maseczka z rumianku do każdego rodzaju skóry

1 łyżkę suszonego, sproszkowanego rumianku wymieszać z 2 łyżkami płatków owsianych, a następnie zalać 1 szklanką wrzącej wody. Poczekać do przestudzenia. Dodać żółtko jaja kurzego i dokładnie wymieszać. Papkę rozsmarować na twarzy. Zmyć po 20 minutach.

Opracowano na podstawie: 1) Ożarowski A, Jaroniewski W.: Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1987; 2) Penelope O.: Zioła w domu, Świat Książki, Warszawa 1996; 3) Rumińska A.: Rośliny lecznicze - Podstawy biologii i agrotechniki, Wydanie II poprawione i uzupełnione, PWN, Warszawa 1981; 4) Stary F, Jirásek V., tł. z czes. Ostrowski A.: Rośliny lecznicze, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1976.

Dodaj komentarz