Oczar wirginijski

Oczar wirginijski (Hamamelis virginiana), nazywany także Oczarem amerykańskim, to małe, krzewiaste drzewko, występujące naturalnie we wschodniej części Ameryki Północnej. W Europie oczar uprawiany jest jako roślina parkowa i na plantacjach, jednakże rośliny te nie dają surowca dorównującego jakością roślinom rosnącym w swym naturalnym środowisku.

W kosmetyce stosuje się wyciągi z liści i kory oczaru, najczęściej w postaci destylatu z parą wodną nazywanego Wodą oczarową lub Hydrolatem oczarowym, ale także w postaci świeżych naparów i półstałych lub płynnych ekstraktów, np. ekstraktów wodno-glicerynowych. Nalewki alkoholowe przygotowane na stężonym alkoholu mają natomiast niekorzystne działanie na cerę i nie powinny być używane. W przypadku oczaru duże znaczenie ma sposób pozyskania substancji czynnych z surowca roślinnego oraz jakość samego surowca, dlatego też powinniśmy zwracać baczną uwagę na pochodzenie i formę kupowanych preparatów.

Oczar wirginijski wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe, przeciwkrwotoczne i uszczelniające naczynia włosowate oraz wybitne działanie ściągające. Zmniejsza kruchość kapilar i reguluje krążenie podskórne.

Ze względu na wymienione właściwości oczar był stosowany już przez pierwotne plemiona indiańskie, a później także przez napływających osadników. Działanie znane z doświadczeń ludowych zostało współcześnie potwierdzone przez badania naukowe.

Oczar odświeża skórę, przyśpiesza gojenie się ran, oparzeń, egzem i wrzodów. Doskonale wpływa na zanieczyszczoną cerę o zatkanych porach, ograniczając znacznie wydzielanie łoju. Jest szczególnie polecany do pielęgnacji cery trądzikowej oraz naczynkowej, nadmiernie zaczerwienionej, alergicznej.

Wyciągi z oczaru są dodawane do kremów, pudrów do twarzy, maseczek kosmetycznych i płynów do kąpieli. Woda oczarowa (Hydrolat oczarowy) polecana jest do przemywania cery tłustej z rozszerzonymi porami i tendencją do pękania naczynek.

Nie stwierdzono żadnych przeciwwskazań dla stosowania oczaru, ani też żadnych działań ubocznych czy interakcji.

Dla samodzielnego sporządzenia naparu z oczaru wirginijskiego należy zalać 5 do 10 g suszonych liści szklanką (250 ml) wrzącej wody i zaparzać pod przykryciem przez 10 do 15 min. Wodę oczarową można stosować bezpośrednio w postaci nierozcieńczonej, lub rozcieńczonej wodą w stosunku 1:3.

Opracowano na podstawie: 1) Romuald Czerpak, Agata Jabłońska-Trypuć, Roślinne surowce kosmetyczne, MedPharm Polska, Wrocław 2008; 2) Dietrich Frohne, Leksykon roślin leczniczych – Przewodnik naukowy, MedPharm Polska, Wrocław 2010; 3) Red. Eliza Lamer-Zarawska, Barbara Kowal-Gierczak, Jan Niedworok, Fitoterapia i leki roślinne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007; 4) Ryszard Glinka, Marzena Glinka, Receptura kosmetyczna z elementami kosmetologii, Tom I, Oficyna Wydawnicza MA, Łódź 2008.

Komentarze  
0 #2 Justyna 2018-08-14 10:41
Cytuję Beata Szydziak:
Zrobilam sobie maseczke z glinki bialej i hydrolatu z oczaru i dostalam silnego poparzenia.Twarz cala czerwona, goraca, az pulsujaca.I teraz nie wiem czy to wina glinki czy oczaru.A w opisie jest napisane, ze nadaje sie do kazdej cery i nie stwierdzono przeciwskszan.Wiec polecam uwazac!


Na stronie o hydrolacie jest napisane że ma niskie pH i nieprzyzwyczajo na skórę może podrażnic, może to przez to?
Ja osobiście również używałam tego hydrolatu z glinka ale nie miałam problemów.
Cytować
0 #1 Beata Szydziak 2017-12-06 07:59
Zrobilam sobie maseczke z glinki bialej i hydrolatu z oczaru i dostalam silnego poparzenia.Twar z cala czerwona, goraca, az pulsujaca.I teraz nie wiem czy to wina glinki czy oczaru.A w opisie jest napisane, ze nadaje sie do kazdej cery i nie stwierdzono przeciwskszan.W iec polecam uwazac!
Cytować
Dodaj komentarz